Your blog category
Aslında çoğunlukla otellerde kalıyorum. Aylardır ilk kez yazıyorum. Bugün özel bir gün. cihatçılar bulaştı… Günün şarkısı Medcezir Cihatçılar bulaştı Türkiye’den ayrılalı 44 gün oldu ve bu sürede il 30 günü Bali’de geçirdim. Her ne kadar motor kazası geçirsem de dikkate değer paylaşabileceğim bir anım oluşmadı. Son 14 gündür Kuala Lumpur’dayım ve çalışmaktan ilk kez şehir […]
Hiç kimse için anlam ifade etmeyen bir yıl 1993… Günün şarkısı : Lost on you Yıl 1993 Bugün benim doğum günüm. İçimde biraz da olsa melankoli var; işlerim iyi gitse de, her gün savaşım devam ediyor… Son birkaç gündür dinlediğim Maison şarkısı beni biraz da olsa mutsuz ediyor. Dinlemeyi bırakamıyorum… Genellikle 2 modda oluyorum; mutlu
Uçların ülkesi; Türkiye… Bugünün şarkısı; Öf Öf Türkiye Köprü olmak sanırım bunu gerektiriyor. Uçları birleştirmek… Ülke; çok zekiler ve çok aptalları birleştiriyor, ülke; katilleri ve melekleri içinde barındırıyor. Ağır dinciler ve ateistler barış içinde yaşayabiliyor. Keşke sadece Avrupa ve Asya’yı köprüler ile birleştiriyor diyebilseydim; ancak onlarca kültüre köprü oluyor. Barış umudu ile yanıp tutuşurken, savaş
İyiyim, çok iyiyim, mükemmelim, ağlıyorum… Müzik iyi yapıyor; Günün şarkısı Me, Myself & I Müzik iyi yapıyor Müzik iyi yapıyor diyorum, ancak sadece morali yükseltiyor. Haftada 1 proje göndermeye başlayalı beri problem sayım aynı oranda arttı, ama umursama oranım aynı oranda azaldı. Önceden partner kaybetmemek için 5 takla atardım. Artık 60+ üstüne çıkınca anladım ki
Bu hafta dövüşmediğim kişi var mı diye arıyorum. Aşağı doğru gidiyoruz. Günün şarkısı tabi ki Way Down We Go Aşağı doğru gidiyoruz Bu bloğun kişisel blog olduğunu henüz anlamadıysanız diye söylüyorum: tamamıyla kişisel bir blog. Geçen hafta uçmayı öğrendiğimi söylediğimde yalan değildi. Kısa süreliğine uçabiliyorum. Ama genellikle yere çakılma ile sonuçlanıyor. Projelerden biri yine aynı
Bugünden tam 18 ay önce uçurumun kenarındaydım, artık uçmayı öğrendim. Günün şarkısı Human Uçurumun kenarındaydım: Bu hissi şöyle anlatmak istiyorum: Denizin 1000 metre altındasınız ve ekipmanınız yok. Bir taraftan her yönden basınç var ve patlayacak gibi hissediyorsunuz. Bir tarafınızdan nefesiniz kesiliyor. Işığı göremiyorsunuz. Kurtuluş olmayacağını biliyorsunuz ve yavaş yavaş ölmek daha iyi gibi geliyor. Sürekli
Belirli bir olay olmadı aslında. Hayatım da kötü gitmiyor. Ama bir şey var beni günlerdir ağlatan… Günün şarkısı: Let Her Go Günlerdir ağlıyorum Her yıl 1.5 milyon Erkek intihara teşebbüs ediyor. 560 bini ölüyor… Düşünebilirsiniz ki o insanlar kaybedenler, zayıflar… Ama durum hiç öyle değil Kendimden yola çıkarak bir hikaye anlatmak istiyordum bu yazıya başlarken
Yarın yangın çıkabilir. Bunu nereden biliyorum? Söz veriyorum ben veya benimle ilgili biri çıkarmayacak. Bugünkü şarkı: Rock the Roof Yarın yangın çıkabilir? Hayatım boyunca hep ying yang dengesi içinde yaşadım. Hangi gün çok güzel geçse; ertesi gün berbat geçiyor. Bu hayatım boyunca hiç değişmedi. Bugün çok güzel şeyler oldu. Gerçi sabah biraz ağladım ama belki
Hayatımın çoğunda amaçsızca çalıştım. Hızlandırıcı etmen olmadan sadece keşif ve çalışma üzerine bir hayat yaşadım. Günün şarkısı: Counting Stars Hızlandırıcı Etmen Bütün bir ömrü intihar düşüncesi ile geçen birini düşünün. Potansiyeli inanılmaz yüksek olsa bile içinde en ufak yapma isteği olmadığında tüm potansiyeli çöpe gider. Hayatım sürekli anlam arayışı içinde geçiyordu. Sanırım bu arayış bende
Yıllar sonra uykusuz bir gece geçiriyorum. Sebebini biliyorum ama yapabileceğim bir şey yok… Günün şarkısı: I See Fire Uykusuz bir gece… Dün sabaha nasıl Ukrayna Türkiye arasında savaş başlatabileceğimi düşünerek uyandım. Bunu yapabileceğimi biliyor olmak beni rahatsız etti. Gülmek yok ama; bunun tek nedeni bir kadının sinir etmiş olması… Yıllardır hiç kimseye karşı bir şey
